نه خانه ای در آتش می سوخت

و نه کودکی را به خاک سپردیم

گریستن ما اتفاقی بود ...

در انتهای شب
نوری نبود
ما کشیدیم اش
نقشی که جان گرفت

خاطره بی بازگشت
قدیس در گذر
راه زن شب های بی باران
برای تو صبر کردم
تمام عمر کالم را

چیز دیگری می خواستی ؟

سنجاقک
مانده بین زمین و آسمان
بی هیچ تکانی
چیزی یادش آمده ؟

دل تنگی هایم را که باران شست
برایت حرف می زنم
سکوت های بی پایان بینش را
پیشاپیش ببخش

رقصیدنت را حتما" تماشا می کنم
ولی نمی مانم
کسی منتظرم است
تو هم که عاشق زیاد داری ...

قایقی کاغذی
لرزان روی آب
چهار شعله خاموش چهار طرفش
دریغ از یک خاطره